خيبر بنهى متعهء نساؤهم است ، و اگر تحريم متعه در اين روايت مورخ باشد بخيبر ردّ جناب امير المؤمنين عليه السّلام بر ابن عباس و الزام او صحيح نشود ، و حال آنكه اين روايت را در وقت همين ردّ و الزام فرموده ، ( حاشاه عن ذلك ) ، پس هر كه غزوهء خيبر را تاريخ تحريم متعه گويد گويا دعوى غلط در استدلال حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مىكند ، و اين دعوى شاهد جهل و حمق او بس است . ] [ پس از اين افادهء سديدهء مخاطب ثابت گشت كه روايات بخارى و مسلم متضمن نهى متعه روز خيبر غلط و وهم محض و باطل صرف است ، و هرگز سمتى از صحت و واقعيت ندارد ، و بخارى و مسلم و ديگر محدّثين مثل مالك و نسائي و ابن ماجه كه اثبات اين روايت مىنمايند ، نهايت جاهل و احمقند كه گويا دعوى غلط در استدلال حضرت امير المؤمنين عليه السّلام مىكنند ، و نيز كمال حمق و جهل ملازمان علامهء عسقلاني كه باتباع هواجس نفساني و وساوس ظلماني جسارت بر تخطئه جناب امير المومنين عليه السلام نموده بنهايت صراحت از اين عبارت ظاهر شد ( و للّه الحمد حمدا جزيلا ) . ] - حافظ غلام محمد نيز در ترجمه تحفه اشكال مذكور را ياد كرده - [ و حافظ غلام محمد بن الشيخ يحيى الدين بن الشيخ عمر المدعو باسلمي تلميذ مولوى عبد العلى بن نظام الدين در ترجمهء ( تحفهء اثنا عشريه ) كه آن را موسوم ساخته ( بالترجمة العبقرية و الصولة الحيدرية للتحفة الاثنا عشرية ) گفته : ]